Tačno prije 55. godine, 18. decembra 1970. godine, uoči velikog praznika Svetog Nikole prevrnula se skela u Kozluku, koja je prevozila putnike od Kozluka do Banje Koviljače.
U nabujaloj rijeci, te noći utopilo se deset mještana iz priobalnih naselja u zvorničkoj opštini, dok je deset osoba sa skeledžijama preživjelo tu nesreću.
Tom tragičnom događaju prethodile su još dvije nesreće na istom mjestu. Istog dana, uoči Svetog Nikole 1968. godine se utopio jedan mladić, a godinu dana kasnije 1969. godine utopila se jedna djevojka.
Povodom toga, u Zvorniku je 2016. godine promovisana knjiga „Rijeka Drina i događaj na kozlučkom prelazu“, autora Sene Hegi Milošević iz Švajcarske.
Hegi Milošević je rekla da je nastanak ove knjige povezan sa nekom višom silom koja ju je uputila da događaj na kozlučkom prelazu iz 1970. godine, u kome se utopilo deset ljudi u padu sa skele prelazeći Drinu, otrgne od zaborava.
– Nakon završetka druge smene u preduzeću “Novi dom” u Banji Koviljači požurio sam na skelu, kako bi se prevezao i stigao kući u Pađine. Bilo je oko 19.30. Drina izuzetno nadošla, valjala je sve pred sobom. Na skelu se ukrcalo oko dvadeset putnika, dok su mnogi ostali da čekaju rodbinu, koja je trebalo da stigne iz inostranstva radi slave Svetog Nikole. Drugi su, valjda voljom sudbine, ušli na skelu i ubrzo izašli i otišli da pređu Drinu na mostu kod Zvornika. Odmah nakon desetak metara od obale, došlo je do pucanja sajle i skela se počela izvrtati. Nastala je panika, mnogi su počeli da iskaču sa skele, koja se raspadala. Počeo sam da plivam prema bosanskoj strani. Odelo se natapalo vodom i sve sam teže plivao. Pomogle su mi dve daske od skele koje su otpale pa sam ih uzeo pod pazuh i tako isplivao na obalu – sjećao se Ljubo Marković 2016. godine na promociji knjige na kojoj je prisustvovao.
Vujo Lazarević je te večeri u talasima Drine izgubio majku i sestru.
– Majka, brat, dve sestre i ja smo otišli u Banju Koviljaču da sačekamo oca koji je trebalo da stigne iz Austrije, gde je bio na privremenom radu. Pošto se nije pojavio, ukrcali smo se na skelu i pošli kući u Pađine. Kada je sajla puka i skela počela da tone, dohvatio sam šlauf i počeo da plivam. Dozivao sam svoje i ostale putnike. U panici svako je tražio svoje. Uspeo sam da isplivam i na obali ugledao brata Voju i sestru Saju. Majka Rajka i devetogodišnja sestra Živka su ostale u talasima Drine. Majku smo pronašli tek nakon pet meseci – pričao je Vujo Lazarević.
Acu Stojanovića je spaslo to što je bio u punoj snazi, ali i dobar plivač.
– Radio sam u Elektrodistribuciji u Loznici. Ušao sam na skelu kao i ostali, i nakon desetak metara od obale pukla je sajla i skela krenula naglo nizvodno. Imao sam 30 godina, bio osrednji plivač, ali sam uspeo tek negde oko fabrike “Viskoza” kod Loznice da isplivam i dođem do kuće poznanika Živka Lazarevića. Tu sam se osušio i ogrejao. Sutradan sam ponovo morao na isti navoz, kako bih otišao kući – priča je Aco na promociji knjige.
TRI DRUGARICE ZAGRLJENE U SMRT
Među nastradalim bile su i tri školske drugarice.
– U mraku sam videla tri školske drugarice. Čvrsto su se držale u zagrljaju. Bio je to zagrljaj pun straha i bola. Dobro sam ih poznavala. To su bile Živka Jović, koja je imala 16, Kovina Stevanović sa 17 i Spomenka Milošević 15 godina. Voda ih je ponela, pa ih na momenat izbacila na površinu i tako nekoliko puta dok nisu nestale u čvrstom zagrljaju – pričala je Saja Radić, sestra Vuje Lazarevića, jedna od preživjelih iz ovog tragičnog događaja, a čiji je intervju objavile novine Večernji novosti.